CENTRUM MEDYCZNE W CHOJNICACH

Jak do nas dojechać

nfz


Warning: Illegal string offset 'relative' in /home/meguri/ftp/eskulap/libraries/src/HTML/HTMLHelper.php on line 626

Warning: Illegal string offset 'pathOnly' in /home/meguri/ftp/eskulap/libraries/src/HTML/HTMLHelper.php on line 627

Warning: Illegal string offset 'detectBrowser' in /home/meguri/ftp/eskulap/libraries/src/HTML/HTMLHelper.php on line 628

Warning: Illegal string offset 'detectDebug' in /home/meguri/ftp/eskulap/libraries/src/HTML/HTMLHelper.php on line 629

Warning: Illegal string offset 'relative' in /home/meguri/ftp/eskulap/libraries/src/HTML/HTMLHelper.php on line 632

Warning: Illegal string offset 'detectBrowser' in /home/meguri/ftp/eskulap/libraries/src/HTML/HTMLHelper.php on line 632

Warning: Illegal string offset 'detectDebug' in /home/meguri/ftp/eskulap/libraries/src/HTML/HTMLHelper.php on line 632

Warning: Illegal string offset 'pathOnly' in /home/meguri/ftp/eskulap/libraries/src/HTML/HTMLHelper.php on line 635
Profilaktyka chorób układu krążenia

Choroby układu krążenia są główną przyczyną zgonów w Polsce i na świecie. Umieralność w Polsce z tego powodu należy do najwyższych w Europie. Badania epidemiologiczne i socjomedyczne pokazują, że ważną rolę w rozwoju chorób układu krążenia odgrywają niektóre wzorce zachowań składające się na współczesny styl życia - czynniki ryzyka.

Program kierowany jest do osób, które:

  • w bieżącym roku kalendarzowym mają 35, 40, 45, 50, 55 lat;
  • są obciążone czynnikami ryzyka (palenie tytoniu, nadciśnienie tętnicze krwi, zaburzenia gospodarki lipidowej, niska aktywność ruchowa, nadwaga i otyłość, upośledzona tolerancja glukozy, nadmierny stres, nieracjonalne odżywianie się, wiek);
  • u których nie została dotychczas rozpoznana choroba układu krążenia;
  • które w okresie ostatnich 5 lat nie korzystały ze świadczeń udzielanych w ramach programu profilaktyki CHUK także u innych świadczeniodawców.

Świadczenia w ramach programu udzielane są bez skierowania, przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, do którego ubezpieczony jest zadeklarowany.
Lekarz przeprowadza wywiad z pacjentem oraz kieruje go na badania pozwalające określić kategorię ryzyka choroby układu krążenia. 

 

Czynniki ryzyka chorób układu krążenia:

      • płeć męska oraz kobiety po menopauzie;
      • mężczyźni > 45 lat, kobiety > 55 lat;
      • palenie tytoniu powyżej 1 papierosa dziennie;
      • nadciśnienie tętnicze;
      • zaburzenia lipidowe: stężenie cholesterolu całkowitego, triglicerydów;
      • cukrzyca;
      • otyłość;
      • mała aktywność fizyczna (np. spacery, marsze, bieganie, jazda na rowerze, pływanie, aerobik) rzadziej niż 3 razy w tygodniu po 30 minut.
      • Oddziałując na czynniki ryzyka można uzyskać obniżenie zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia.

 

Cele  programu:

  • cel główny: obniżenie o ok. 20 % zachorowalności i umieralności z powodu chorób układu krążenia populacji objętej programem poprzez wczesne wykrywanie, redukcję występowania i natężenia czynników ryzyka,
  • cele dodatkowe:
    • zwiększenie wykrywalności i skuteczności leczenia chorób układu krążenia,
    • wczesna identyfikacja osób z podwyższonym ryzykiem chorób układu krążenia,
    • promocja zdrowego stylu życia: niepalenia, prawidłowego odżywiania się, aktywności fizycznej.

 

 

 

 

 źródło - Departament Świadczeń Opieki Zdrowotnej

Osteoporoza

  Co to jest osteoporoza?

Jest chorobą metaboliczną kości, która charakteryzuje się niską masą kostną. W konsekwencji tego u pacjentów występuje zwiększona podatność na złamania.
Złamaniom ulegają najczęściej kręgi, kości przedramienia w okolicy nadgarstka i kość udowa (biodro).

  Co to jest kość?

Kość jest żywą tkanką, ulegającą przeciwstawnym procesom przebudowy. Procesy te trwają przez całe życie człowieka. W dzieciństwie, okresie dojrzewania i trzeciej dekadzie życia przeważają procesy kościotworzenia. Kość jest zbudowana przede wszystkim z białka zwanego kolagenem, substancji mineralnych, głównie fosforanu wapnia, który nadaje jej twardość i odporność na obciążenia mechaniczne.

  Kto najczęściej choruje?

Dramatyczne przyspieszenie tempa ubytku masy kostnej obserwuje się u kobiet po menopauzie!
Również osoby, które:
     - mają przebyte uprzednio złamania po minimalnym urazie
     - mają rodzinną skłonność do występowania osteoporozy u rodziców
        lub rodzeństwa, szczególnie złamanie szyjki kości udowej u matki
     - mają wczesną menopauzę przed 45 r. ż. (kobiety)
     - kobiety mające utrzymujące się zaburzenia miesiączkowania
        w każdym wieku
     - niedobór testosteronu u mężczyzn
     - szczupła budowa ciała
     - nadużywanie alkoholu i palenie papierosów
     - nadmierne picie kawy

Ważnym czynnikiem, który sprzyja rozwojowi osteoporozy jest niedobór wapnia w diecie oraz niedobór wit. D3!

  Jakie są objawy osteoporozy?

Osteoporoza jest chorobą podstępną, rozwija się przez wiele lat bez jakichkolwiek objawów czy dolegliwości!
Dlatego pierwszym objawem osteoporozy jest złamanie kości.
(Jest to już stopień zaawansowany)
Najczęstszymi złamaniami są złamania kości:
     - przedramienia(nadgarstka)
     - trzonów kręgów kręgosłupa
     - szyjki kości udowej

Złamania prowadzą do przewlekłych zespołów bólowych!

  Czy osteoporoza występuje wyłącznie u kobiet?

Nie. Najczęściej przypisywana jest kobietom, jednak występuje również u mężczyzn. Złamania osteoporotyczne u mężczyzn częściej prowadzą do poważniejszych komplikacji.
Przyczyny osteoporozy u mężczyzn to:
     - palenie papierosów
     - niedobór hormonów męskich
     - nadużywanie alkoholu i kawy
     - mała aktywność fizyczna

Jak można rozpoznać osteoporozę?

Przede wszystkim wywiad z chorym, który pomaga określić czynnik ryzyka wystąpienia osteoporozy. Pomiar wysokości ciała i zdjęcie rentgenowskie. Zaleca się również badanie densytometryczne!

  Co to jest densytometria?

Jest to badanie gęstości kości, które informuje o stopniu uwapnienia kości. Dzięki temu można wykryć wczesną postać osteoporozy.

  Jak zapobiegać osteoporozie?

Przede wszystkim profilaktyka! Zmienić styl życia, sposób odżywiania się oraz unikać czynników ryzyka. Ćwiczenia fizyczne są dla kości bodźcem do nasilenia procesów odbudowy. U kobiet w okresie menopauzy zaleca się wprowadzenie terapii hormonalnej. Terapia zastępcza stosowana przez 5 lat po ostatniej miesiączce zmniejsza o 50 % ryzyko wystąpienia osteoporozy!


  Dieta w osteoporozie?

Dieta powinna dostarczyć wszystkich składników odżywczych i mineralnych w zależności od płci, wieku i stylu życia. Jednak w osteoporozie szczególny nacisk kładziemy na spożywanie pokarmów bogatych w wapń i witaminę D3. Zapotrzebowanie na wapń jest zmienne. Zależy od płci i wieku, inne jest w wieku intensywnego wzrastania u dzieci i młodzieży, ciąży i laktacji oraz w wieku podeszłym. Podstawowym źródłem wapnia jest mleko i jego przetwory. Spożycie 700 -750 ml mleka + 100 g twarogu + 20 g sera podpuszczkowego na dobę pokrywa przeciętne dobowe zapotrzebowanie na wapń. W zapobieganiu osteoporozie konieczne jest łączenie wapnia pochodzącego ze źródeł pokarmowych z farmakologicznymi preparatami wapnia i wit D3.


Opracowała: Edyta Lutowska

Cholesterol

  Co to są lipidy?

Lipidy są grupą związków tłuszczowych, do których zaliczamy cholesterol, trójglicerydy, fotolipidy oraz wolne kwasy tłuszczowe.

  Jaką pełnią rolę?

Pełnią wiele funkcji. Trójglicerydy i wolne kwasy są głównym źródłem energii, cholesterolu i fofolipidy są elementami strukturalnymi błon komórkowych. Cholesterol jest również prekursorem hormonów, kwasów żółciowych i witamin.

  Jakie są normy cholesterolu?

Prawidłowe wartości lipidów to:

U KOBIET:
     -cholesterol całkowity 200 mg/dl
     -LDL 135 mg/dl
     -HDL 50-45 mg/dl
     -trójglicerydy 180 mg/dl

U MĘŻCZYZN:

     -cholesterol całkowity 200 mg/dl
     -LDL-135 mg/dl
     -HDL 55 mg/dl
     -trójglicerydy 180 mg/dl

  Co powoduje nadmiar cholesterolu?

Nadmiar cholesterolu w organizmie człowieka jest bardzo groźny dla zdrowia! Odgrywa dużą rolę w rozwoju miażdżycy. Należy go więc kontrolować, gdyż ma duży wpływ w profilaktyce i leczeniu chorób sercowo-naczyniowych.
Do najważniejszych czynników ryzyka choroby wieńcowej zalicza się podwyższony poziom cholesterolu całkowitego LDL. Dlatego należy przestrzegać diety i leczyć go farmakologicznie powodując jego obniżenie, dzięki czemu zmniejszy się ryzyko zawału serca, udaru mózgu, a w rezultacie zgonu!

  Czego należy unikać?

Przede wszystkim nadmiaru tłuszczu całkowitego w pożywieniu i zbyt dużej ilości nasyconych kwasów tłuszczowych.
Źródłem nasyconych kwasów tłuszczowych są:
Tłuste mięsa, wędliny, tłuste podroby, potrawy smażone na maśle i smalcu, pełne mleko, jajka (1 jajko na tydzień), słodycze, pełnotłuste mleko i przetwory mleczne (śmietana, żółty ser).

  A co jest zalecane do jedzenia?

Chude mięso, chuda wędlina, ryby, oleje roślinne, kasze, ciemne pieczywo, płatki, owoce i warzywa.

 

Miażdżyca jest procesem dynamicznym i wykazuje skłonności do cofania się! Należy więc zastosować odpowiednią dietę (niskocholoesterolową - poniżej 5 mg dziennie), rzucić palenie papierosów, stosować umiarkowaną aktywność ruchową, unikać stresu.

Opracowała: Edyta Lutowska

Profilaktyka Chorób Układu Krążenia

Wczesne rozpoznanie poważnych chorób jest szansą na całkowite wyleczenie!

Zapraszamy mieszkańców Chojnic w wieku od 35 do 55 lat zainteresowanych profilaktyką chorób układu krążenia, na bezpłatną edukację i badania, których celem jest wczesne wykrywanie chorób układu krążenia. Szczegółowe informacje można uzyskać w Przychodni "ESKULAP" pokój 139. Badania wykonywane są od poniedziałku do piątku w godzinach od 8:30 do 18:00.

Serdecznie zapraszamy!!!

_
DROGI PACJENCIE PAMIĘTAJ

Nadciśnienie tętnicze to choroba całego układu krążenia. Jest to choroba przewlekła, która wymaga długotrwałego leczenia. Nadciśnienie tętnicze bardzo często nie daje żadnych objawów. Podstawą skutecznego leczenia jest prawidłowy i systematyczny pomiar ciśnienia tętniczego.

Oprócz systematycznego przyjmowania leków zleconych przez twojego lekarza powinieneś kontrolować:

1. Ciśnienie tętnicze

Samodzielny pomiar ciśnienia tętniczego pozwoli Ci kontrolować skuteczność Twojego leczenia.

Ciśnienie powinieneś mierzyć w spokoju, po krótkim odprężeniu się, w wygodnej pozycji siedzącej. Nie ma znaczenia, na którym ramieniu mierzysz ciśnienie, ale pamiętaj, żeby zawsze mierzyć na tym samym.

2. Swoją wagę oraz obliczać wskaźnik BMI. (tu znajdziesz kalkulator BMI)

3. Regularnie odwiedzać swojego lekarza rodzinnego.

4. Wykonywać badania laboratoryjne, o których             

    informacje uzyskasz u swojego lekarza rodzinnego.

Grypa
 
Co to jest grypa i jak można się nią zakazić?
 
Jest to ostra choroba zakaźna, spowodowana wirusem grypy, który atakuje górne i dolne drogi oddechowe. Zakazić się możemy drogą kropelkową poprzez wdychania kropelek, powstających podczas kichania i kaszlu osoby chorej.
 
Jak rozpoznać grypę od przeziębienia?
 
Główne objawy grypy to:
-wysoka gorączka (najczęściej powyżej 390C)
-bóle mięśniowe
-osłabienie ( złe samopoczucie, uczucie zmęczenia)
-kaszel, ból gardła
-ból głowy
-katar
-u małych dzieci mogą pojawić się zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Objawy grypy są podobne do przeziębienia jednak przebieg jej jest cięższy!

Czy grypa jest groźna?

Ze względu na jej powikłania jest bardzo groźna. Osłabia odporność organizmu, często jest początkiem długich zmagań z wtórnymi zakażeniami bakteryjnymi. Po grypie można zachorować na zapalenie płuc, oskrzeli, ucha środkowego lub zatok. Powikłaniem może być również zapalenie mięśnia serca i otaczającego je osierdzia, zapalenie mózgu czy opon mózgowych.

 

Jeśli leczysz się na jakąś chorobę przewlełą, powinieneś liczyć się z jej zaostrzeniem. Przy dolegliwościach związanych z płucami, krążeniem, cukrzycą, choroba wieńcową, astmą grypa pogorszy ogólny stan zdrowia!

 
Kto powinien zaszczepić się przeciwko grypie ?
 
Powinni to zrobić wszyscy, którzy chcą normalnie funkcjonować, żyć, uczyć się, pracować i nie mają przeciwwskazań medycznych.
 

Szczególnie dotyczy to jednak osób z wysokiego ryzyka, czyli osób starszych, dorosłych i dzieci z przewlekłymi schorzeniami układu oddechowego, ze schorzeniami układu krążenia i nerek, osób o obniżonej odporności, chorych na cukrzycę oraz dzieci.

Od kiedy można szczepić małe dzieci?
 
Dzieci można szczepić już od szóstego miesiąca życia. Należy również szczepić opiekunów małych dzieci, zwłaszcza tych młodszych niż 6 miesięcy, które same nie mogą być zaszczepione.

Czy dostępne bez recepty leki mogą zabezpieczyć przed grypą?

Nie! Nie chronią one przed grypą ani przed jej powikłaniami. Mogą jedynie łagodzić objawy choroby.

Czy mogą się szczepić kobiety karmiące piersią?

Tak. Nie ma żadnych przeciwskazań.
 

Kiedy najlepiej się zaszczepić?

Najlepiej zaszczepić się jeszcze przed sezonem epidemicznym, kiedy szczepionki są już dostępne w aptekach. Dotyczy to zwłaszcza osób z grup wysokiego ryzyka i małych dzieci.
 

 

Opracowała: Edyta Lutowska

Gruźlica

  Dnia 24 marca obchodzimy Światowy Dzień Gruźlicy.

Szczególnie w tym dniu każdy powinien zapoznać się z nadal groźnym problemem zdrowotnym dotyczącym gruźlicy. W organizacji walki z gruźlicą doniosłe znaczenie ma profilaktyka i wczesne wykrywanie choroby.

Gruźlica jest chorobą zakaźną i epidemiczną. Źródłem zakażenia jest chory człowiek, odkrztuszający z plwociną prątki. Zakażenia mogą być bezpośrednie od chorego prątkującego lub też pośrednie przez kontakt z zakażonymi przedmiotami, np. bielizną, pokarmami itp.

Najczęściej dochodzi do zakażenia przez kropelki, gdy chory mówi, kaszle i kicha. W ten sposób dochodzi do rozsiewania prątków gruźlicy. Można się również zakazić drogą wziewną, gdy wyschnięta plwocina, która zawiera prątki unosi się w powietrzu z kurzem. Płód lub noworodek może się zakazić od matki w ciąży lub w czasie porodu, gdy matka ma gruźlicę narządów rodnych. Także w przypadku gruźlicy wymienia u krowy można się zakazić pijąc mleko.

Najczęściej zakażenia gruźlicze umiejscowione są w płucach. Wyodrębniamy następujące postacie gruźlicy płuc:(pierwotna bez uchwytnych zmian w narządach, pierwotna węzłów chłonnych tchawiczo- oskrzelowa i gruźlica węzłowo płucna, ostra gruźlica prosówkowa, gruźlica płuc guzkowa i włóknista guzkowa ograniczona, gruźlica płuc naciekowa, zapalenie płuc serowate, gruźlica płuc przewlekła włóknisto-jamista, marskość gruźlica płuc, gruźlicze zapalenie opłucnej suche i wysiękowe).

Objawy gruźlicy:

Początek może być powolny i bezobjawowy. Wykrywa się ją raczej przez przypadek. We wczesnej diagnostyce dużą role odgrywają okresowe badania radiologiczne całej ludności, które pozwalają wykryć chorobę już we wczesnym stadium.

Gruźlica płuc może objawiać się ogólnym niedomaganiem, brakiem łaknienia, osłabieniem, potami, stanami podgorączkowymi. Do częstych objawów należy kaszel. Na początku kaszel może być suchy, płytki i występować rano. Później kaszel jest trudny i bardzo męczący. Odkrztuszanie plwociny świadczy o toczącym się procesie chorobowym. Niekiedy pierwszym objawem gruźlicy jest krwioplucie, spowodowane krwawieniem ze świeżego nacieku gruźliczego.

Leczenie gruźlicy:

Każdą czynną postać gruźlicy leczy się lekami przeciwprątkowymi, czyli tuberkulostatykami. Środki te osłabiają żywotność prątków oraz ich zdolność do rozmnażania się. Niektóre z tych leków wywołują w prątkach zmiany degeneracyjne i działają bakteriobójczo. We wczesnych postaciach gruźlicy obowiązuje długotrwałe leczenie lekami przeciwprątkowymi, co najmniej przez półtora roku. Konieczne są również badania kontrolne w czasie których lekarz ocenia stan kliniczny i ustala dalsze leczenie.

W ostrych postaciach gruźlicy stosuje się również kortykosteroidy ze względu na ich działanie przeciwzapalne i przeciwimmunizacyjne.

przygotowała - Edyta Lutowska
na podstawie "Choroby wewnętrzne" Wojciech Pędich

Żóltaczka

Potocznie mianem żółtaczki zakaźnej określa się wirusowe zapalenie wątroby WZW.

WZW to jednostka chorobowa, w której dochodzi do uszkodzenia wątroby na skutek zakażenia jednym z wirusów. Do najczęstszych zakażeń dochodzi najczęściej przez wirusy typu
 

        HAV - żółtaczka pokarmowa typu A

        HBV - żółtaczka zakaźna typu B

        HCV - żółtaczka zakaźna typu C

Do ogólnych objawów wirusowego zapalenia wątroby należą:

- żółte zabarwienie skóry

- stany podgorączkowe

- bóle mięśni, stawów, kości

- brak apetytu, nudności, wymioty

- osłabienie

- bóle w prawym podżebrzu

- świąd skóry

U większości pacjentów WZW może przebiegać bez żółtaczki przypominając objawy grypy, zatrucia pokarmowego, choroby wrzodowej. Może również przebiegać bezobjawowo, a o przebytym zakażeniu dowiadujemy się przy okazji, np. zrobienie badania HBS, HCV, HAV.

 

WIRUSOWE ZAPALENIE WĄTROBY typu B

Wirusowe Zapalenie Wątroby typu B tzw. ”żółtaczka wszczepienna”

Do zakażenia dochodzi poprzez wniknięcie wirusa do organizmu wraz z zakażoną krwią lub innymi płynami ustrojowymi. Okres wylęgania to od 6 tyg. do 6 miesięcy.

Bardzo często do zakażeń dochodzi w:

- salonie kosmetycznym

- zakładach fryzjerskich

- podczas zabiegów operacyjnych

- podczas stosunków płciowych

- w gabinecie dentystycznym

- podczas kontaktu z krwia

WZW typu B jest jedną z najpoważniejszych chorób zakaźnych, większość osób, która zachoruje na WZW typu B STAJE SIĘ PRZEWLEKŁYMI NOSICIELAMI WIRUSA.

W Polsce żyje około 500 000 nosicieli wirusa WZW typu B.

Nosiciele mogą stać się źródłem zakażenia innych osób.

Najczęstsze powikłania po przechorowaniu to:

- marskość wątroby

- rak wątroby

Przed WZW typu B można się zabezpieczyć poddając się szczepieniu.!!!

Szczepienie przeciwko WZW typu B jest szczególnie zalecane:

- osobom, które ze względu na wykonywaną pracę narażone są na uszkodzenie ciągłości tkanek

- pacjentom przed zabiegami operacyjnymi

- dzieciom i młodzieży nie objętej kalendarzem szczepień ochronnych

- osobom w starszym wieku

- osobom o różnych orientacjach seksualnych oraz utrzymujących częste stosunki seksualne z innymi partnerami


WIRUSOWE ZAPALENIE WĄTROBY typu C

Wiele osób nawet nie wie, że cierpi na zakażenie wirusem wątroby typu C.

Do zakażenia dochodzi drogą pozajelitową

Do ryzyka należą:

- narkomani

- pacjenci, poddani transfuzji krwi

- osoby o licznych kontaktach seksualnych

- osoby z otoczenia chorych

- pracownicy służby zdrowia

- pacjenci dializujący się

Objawy:

Przebieg jest skryty bez specyficznych objawów klinicznych.

Podwyższona aminotransferaza alaninowa (alat), w badaniach wykrywamy przeciwciała hcv. Częstym objawem stanu zapalnego wątroby jest osłabienie, brak apetytu, mdłości, wymioty, bóle stawowo mięśniowe, stany podgorączkowe. Chorobę myli się z grypą, dyspepsją. Bagatelizując powyższe objawy chory zgłasza się do lekarza z nieodwracalnymi zmianami wątroby!!!

Następstwa zakażenia to: marskość wątroby, rak wątrobowo-komórkowy. Leczenie jest długotrwałe i bardzo kosztowne. Często dochodzi do nawrotów choroby.

Obecnie brak skutecznej szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu C.

WIRUSOWE ZAPALENIE WĄTROBY typu A,

tzw. "żółtaczka pokarmowa"

Zakażenie następuje poprzez spożycie zanieczyszczonej wirusem wody pitnej oraz surowych nie mytych pokarmów. Zachorowaniu sprzyja bliski kontakt z osobami zakażonymi wirusem. Chorzy podlegają obowiązkowej hospitalizacji.

Drogi zakażenia:

- droga pokarmowa

- inne drogi zakażenia np. po przetoczeniu krwi są rzadkie.

Okres wylęgania choroby to od 2 do 6 tygodni. Komórki wątrobowe zostają uszkadzane przez namnażające się wirusy.

Przebieg choroby

- u większości osób przebieg choroby jest łagodny lub zupełnie bezobjawowy

- ciężej chorują osoby dorosłe

- nie występują przewlekłe powikłania ani odległe następstwa

- nie powoduje nosicielstwa

Zapobieganie i profilaktyka

- mycie rąk i stosowanie podstawowych zasad higieny osobistej

- spożywanie przegotowanej wody pitnej oraz mleka i innych produktów spożywczych

- nadzór sanitarny nad ujęciami wody, zakładami produkcyjnymi, szambami.

Przeciwko WZW typu A dostępna jest szczepionka.

 

ABY OCHRONA PRZED WZW typu A, WZW typu B, BYŁA DŁUGOTRWAŁA WYMAGANE JEST SZCZEPIENIE ZGODNE Z ZALECANYM PRZEZ PRODUCENTA SZCZEPIONKI SCHEMATEM SZCZEPIENIA.

 

ŻÓŁTACZKI NIE MUSISZ SIĘ BAĆ TYLKO WTEDY, GDY SIĘ ZASZCZEPISZ!

Każdy, kto chce wygrać z wirusem żółtaczki powinien zaszczepić się szczepionką WZW typu B, która przeznaczona jest dla dorosłych i dzieci.

Szczególnie zachęcamy osoby wyjeżdżające za granicę, poddające się zabiegom z naruszeniem ciągłości tkanek, osoby z grupy ryzyka.

Wszystkich, którzy chcą ustrzec się groźnego wirusa zapraszamy na szczepienie do Przychodni „ESKULAP” do gabinetu zabiegowego na I piętrze pok. 139 od 8:30 do 18:00.

 

Opracowała: Edyta Lutowska

Ptasia grypa


Ptasia grypa jest chorobą zakaźną, która występuje u ptactwa. Wywołuje ją szczep wirusa grypy typu A.

Występuje na całym świecie, a na zakażenie podatne są prawie wszystkie ptaki. Jest bardzo niebezpieczna, gdyż może spowodować epidemie i śmierć masowej ilości ptaków.

Ptasia grypa może występować również u ludzi, ale bardzo sporadycznie. Pierwsze zakażenie u ludzi wirusem H5N1 miało miejsce w Hong-Kongu w 1997 roku, gdzie zachorowało 18 osób z których 6 zmarło. Stwierdzono, że główną przyczyną choroby u ludzi był bliski kontakt z żywym, zakażonym drobiem.

Objawy ptasiej grypy wg WHO można pomylić ze zwykłym przeziębieniem. Objawia się m.in. gorączką (powyżej 38 stopni), kaszlem, bólem gardła, bólami mięśniowymi, bólami oczu. Może doprowadzić do zapalenia płuc.

Objawy u ptaków występują nagle. Brak apetytu, osłabienie, stroszenie piór i gorączka.

 

Aby ustrzec się ptasiej grypy należy dostosować się do poniższych zaleceń, wydanych przez PAŃSTWOWĄ INSPEKCJĘ SANITARNĄ!!!

 

- spożywaj mięso drobiowe, przetwory drobiarskie i jaja poddane odpowiedniej obróbce cieplnej w temp. minimum 70 stopni.

- myj dokładnie z użyciem detergentu wszystkie przedmioty, które miały kontakt z surowym drobiem(deski, noże, talerze)-pamiętaj, że zamrażanie mięsa nie niszczy wirusa!

- nie dotykaj bez odpowiedniego zabezpieczenia martwych lub sprawiających wrażenie chorych ptaków dzikich ani ubitego drobiu. Przede wszystkim dopilnuj, aby tego nie robiły dzieci!

- zadbaj o to, aby dzieci unikały miejsc bytowania dzikiego ptactwa, ferm drobiu oraz innych miejsc jego przetrzymywania

- myj ręce po każdorazowym zetknięciu z ptactwem zarówno dzikim jak i hodowlanym.

- pamiętaj, aby surowe mięso drobiowe nie miało styczności z innymi produktami żywnościowymi

- przypominamy o przestrzeganiu zakazu przywozu z zagranicy żywego lub martwego ptactwa, drobiu i wyrobów drobiarskich, jaj, nieprzetworzonych piór i ich części, pierza, puchu oraz trofeów myśliwskich

 

BEZWZGLĘDNIE PRZESTRZEGAJ ZALECEŃ WYDAWANYCH PRZEZ PRZEDSTAWICIELI INSPEKCJI WETERYNARYJNEJ I PAŃSTWOWEJ INSPEKCJI SANITARNEJ!!!

Opracowała: Edyta Lutowska (na podstawie zaleceń Inspekcji Weterynaryjnej i Państwowej Inspekcji Sanitarnej)

Cytologia

Badanie cytologiczne szyjki macicy pojawiło się w latach czterdziestych, dlatego zgony z powodu raka szyjki macicy zmalały o 70 %. Badanie to jest rutynowe. Wykonuje je lekarz ginekolog.

Polega ono na pobraniu rozmazu złuszczonych komórek nabłonka szyjki macicy, utrwaleniu oraz wybarwieniu. Tak uzyskany preparat ocenia się w badaniu mikroskopowym.

Celem badań cytologicznych rozmazów z części pochwowej szyjki macicy jest ocena czy złuszczające się komórki są prawidłowe czy patologiczne.

Cytologia jest bardzo dobrym badaniem profilaktycznym, które pozwala wykryć w rozmazie komórki nowotworowe.

Wyróżniamy V grup cytologicznych:

Grupa 1

- jest to grupa prawidłowa, gdzie rozmaz zawiera prawidłowe tkanki (wynik niepodejrzany)

Grupa 2

- wykazuje stan zapalny, który nie jest groźny, jednak należy podjąć leczenie przeciwzapalne. Często występuje u pacjentek z nadżerką.

Grupa 3

- są to już ciężkie zmiany zapalne lub zwyrodnieniowe oraz takie, które są podejrzane o zmiany nowotworowe (wynik podejrzany, ale nie pewny)

Grupa 4

- w obrazie widać komórki o cechach dysplazji (duże podejrzenie o raka płaskonabłonkowego)

Grupa 5

- inwazyjny rak płaskonabłonkowy

BADANIU PROFILAKTYCZNEMU POWINNY PODDAĆ SIĘ WSZYSTKIE KOBIETY OD 20 R. Ż

Szczególnie osoby z grupy ryzyka zachorowania na raka szyjki macicy!

- kobiety z obciążeniem genetycznym, u których na nowotwór szyjki macicy zachorowali siostra matka, babcia

- kobiety, u których występują częste infekcje grzybicze i bakteryjne dróg rodnych

- kobiety z obfitymi, nawracającymi upławami

RÓB JĄ RAZ DO ROKU ! PRZESTRZEGAJ TEGO TERMINU!

Tylko od regularnych badań cytologicznych zależy twoje zdrowie i życie. Badania te w dużym stopniu pozwolą uchronić cię przed groźnymi chorobami narządów płciowych.

Właśnie dzięki cytologii nawet gdy okaże się że jesteś chora schorzenie zostanie szybko wykryte, a leczenie będzie szybkie i tanie!!!

Opracowała: Edyta Lutowska

Profilaktyka Raka Szyjki Macicy

Cytologia - badanie, o którym nie można zapomnieć chcąc zapobiec nowotworom szyjki macicy!

Zapraszamy kobiety w wieku od 25 do 59 lat na bezpłatne badania cytologiczne. Badania wykonywane są od poniedziałku do piątku w Poradni "K" Przychodni "ESKULAP". Bliższe informacje pod numerem telefonu 052 395 12 52.

Serdecznie zapraszamy!!!

 

Kleszcze

Kleszcze są to pajęczaki z rzędu roztoczy.

Mogą czekać na swą ofiarę bardzo długo, nawet kilka miesięcy. Występują na niskich roślinach (trawach, krzewach). Lubią umiarkowaną lub wysoką wilgotność, dlatego nie ma ich w suchych, sosnowych lasach.
Kleszcz jest bardzo malutki, ale bardzo niebezpieczny.Jeśli kleszcz jest zakażony bakterią „krętek” to podczas ssania krwi ofiary może wywołać u niej grozne choroby tj. boleriozę oraz wirusowe kleszczowe zapalenie zapalenie mózgu.

Przeciwko kleszczowego zapalenia mózgu jest bardzo skuteczna szczepionka, która zapobiega tej ciężkiej chorobie. Przeciwko boleriozie niestety nie ma szczepionki, dlatego choroba ta musi być leczona antybiotykami. Leczenie jest długotrwałe.

 
Objawy boleriozy:

-zaczerwienienie, które się stopniowo powiększa w miejscu ukąszenia

-wysoka gorączka

-silne bóle głowy

-wymioty

-sztywność karku

-następstwem są zmiany neurologiczne

 

Na świecie występuje ok. 800 gatunków kleszczy. Osiem z nich jest bardzo grozna.

Ukąszenia kleszcza najczęściej nie czujemy. Gdyz znieczula on miejsce, gdzie przekłuwa skórę. Znajdujemy go najczęściej przypadkowo. Warto po spacerze obejrzeć całe ciało szczególnie w pachwinach, pod piersiami, pod pachami, za uszami.

Kleszcza należy usunąć jaknajszybciej, najlepiej w ciągu 24 godzi, gdyż w tym czasie nie dochodzi jeszcze do zakażenia.Jeżeli jednak pojawi się czerwona obwódka wokół miejsca ukąszenia należy zgłosić się do lekarza.

Opracowała: Edyta Lutowska

Cukrzyca
  •  CO TO JEST CUKRZYCA?

    Cukrzyca jest przewlekłą chorobą, w której trzustka nie produkuje wystarczającej ilości insuliny lub produkowana insulina nie jest prawidłowo wykorzystywana przez komórki ciała człowieka. Następstwem tego są głębokie zaburzenia w funkcjonowaniu wielu organów.

  • CO TO JEST INSULINA? 

    W organizmie człowieka jest wytwarzanych szereg substancji regulujących czynności komórek i tkanek zwanych hormonami.

    Są one wytwarzane w specjalnych komórkach tzw. gruczołach wewnętrznego wydzielania.

     

    Jednym z ważniejszych hormonów jest właśnie INSULINA. Jest ona produkowana w organizmie człowieka przez skupienia komórek obecne w gruczole zwanym TRZUSTKĄ, a następnie uwalniania do krwi, która rozprowadza ją do poszczególnych komórek.

  • JAKIE SĄ ZADANIA INSULINY?

    -udział w wykorzystywaniu glukozy, a także tłuszczów jako paliwa energetycznego komórek
    -magazynowanie nadmiaru glukozy w zapasach na przyszłe potrzeby
    -synteza białka w komórkach z różnego rodzaju białek spożywanych przez człowieka

  • JAKIE SĄ RODZAJE CUKRZYCY?

    Cukrzycę dzielimy na dwa typy: 

     

    - typ 1 - gdy trzustka nie produkuje wcale lub produkuje bardzo mało insuliny. Typ ten najczęściej występuje u ludzi młodych. Konieczne jest codzienne wstrzykiwanie insuliny od początku choroby.

     

    - typ 2 - gdy trzustka produkuje insulinę, ale jest jej za mało na potrzeby organizmu, albo komórki nie są zdolne do jej wykorzystania. Typ ten najczęściej występuje u osób po 40 r. ż. Część osób w tej grupie nie musi brać wcale leków, wystarczy tylko odpowiednia dieta. Inni są leczeni tabletkami doustnymi przeciwcukrzycowymi. Jednak po pewnym czasie chory musi być leczony insuliną.

  • JAKIE SĄ OBJAWY CUKRZYCY?

    - podwyższenie cukru we krwi powyżej 110 mg %
    - zmęczenie, osłabienie, wielomocz, zwiększone pragnienie, nadmierny apetyt, chudnięcie

  • JAKIE SĄ POWIKŁANIA CUKRZYCY?

    - śpiączka cukrzycowa (ketonowa, hipermolalna-osmotyczna i mleczanowi)
    - śpiączka hipoglikemiczna (stan niedocukrzenia)
    - może dojść do trwałego uszkodzenia naczyń krwionośnych i nerwów
    - może dojść do zmiany siatkówki oka oraz do uszkodzenia czynności
       kłębków nerkowych, a także do miażdżycy.
     
     

 SĄ TO ZMIANY, KTÓRE NIE LECZONE MOGĄ PROWADZIĆ DO ZAGROŻENIA ŻYCIA!
 

Opracowała: Edyta Lutowska (na podst. książki dr n. med. Mariusza Tracza)

Samokontrola w cukrzycy

Samokontrola w cukrzycy jest bardzo ważna. Najważniejszym warunkiem samokontroli jest podstawowa wiedza pacjenta na temat swojej choroby. Pacjent powinien często odwiedzać swojego lekarza i dobrze z nim współpracować. Lekarz poinformuje jaki musi być poziom glukozy we krwi oraz jaka powinna być dieta. Cukrzyk otrzyma od lekarza również różne broszurki, książeczki, z którymi powinien się zapoznać.

Do podstawowych metod samokontroli cukrzycy jest oznaczenie stężenia cukru we krwi jak również w moczu.

Pacjent powinien wykonywać pomiary w domu codziennie na czczo jak również po jedzeniu. Każde wyniki należy zapisywać w specjalnym dzienniczku do samokontroli, gdyż jest to bardzo ważne w dobieraniu leku przez swojego lekarza. Czas przed i po jedzeniu należy uwzględnić w zapisie.

Cukier we krwi i w moczu należy wykonywać :
-na czczo
-po posiłkach większych i mniejszych
-po wysiłku fizycznym
-po zjedzeniu słodyczy
-w nocy, gdy jest podejrzenie nocnej hipo lub hiperglikemii
 
Do elementów samokontroli należą:
-
samodzielne badanie cukru we krwi, acetonu i cukru w moczu
-
dokładne dawkowanie insuliny
-przestrzeganie codziennej diety
-kontrola skóry w miejscu wstrzyknięć
-kontrola masy ciała
-pielęgnacja stóp
 

POMIARY CUKRU POWINNY BYĆ PRZYNAJMNIEJ CZTERY RAZY NA DOBĘ, GDY CUKRZYCA JEST USTABILIZOWANA.
PRZY NIEUSTABILIZOWANEJ CUKRZYCY NALEŻY WYKONYWAĆ JE CZĘŚCIEJ!!!

Wszystkie aparaty do mierzenia cukru we krwi i moczu są łatwe w użyciu oparte na testach paskowych.

Sporządziła: Edyta Lutowska

Hipoglikemia - groźne powikłanie cukrzycy

O stanie hipoglikemii mówi się wtedy, gdy jest zbyt mało glukozy we krwi. Jeżeli stężenie glukozy we krwi spada poniżej 50 mg %, mózg jest niedożywiony, co powoduje zaburzenia w jego pracy, mogące doprowadzić do utraty przytomności, a czasem do drgawek. Organizm człowieka broni się przed wystąpieniem hipoglikemii. Zwykle występują objawy sygnalizujące ten stan. Każdy chory trochę inaczej odczuwa niedocukrzenie.

 
Objawy:

Do najczęstszych objawów należą:

  • Zlewne poty, drżenie rąk, uczucie słabości, gorsze i podwójne widzenie, bóle głowy, uczucie głodu, kołatanie serca
  • Chory często jest rozdrażniony, może nawet zachowywać się agresywnie.
  • Szczególnym problemem są niedocukrzenia pojawiające się podczas snu. Rodzina obserwuje, że jest on spocony.

Zwykle najniższy poziom cukru jest około godz. 3:00 w nocy.

 
Co należy w takim wypadku robić?

Ważne jest częste badanie cukru we krwi przed snem. Jeżeli cukier jest niski warto rozważyć spożycie dodatkowego posiłku (węglowodanowo-białkowego, np. kanapka z chudą wędliną), aby uniknąć nocnego niedocukrzenia.

U niektórych pacjentów nie ma wyraźnych objawów zapowiadających niedocukrzenie. Może dojść do gwałtownego zasłabnięcia z utratą przytomności.

Przedłużające się niedocukrzenie prowadzi do śpiączki hipoglikemicznej. Ciężkie niedocukrzenia mogą prowadzić nawet do śmierci, mogą też powodować uszkodzenie mózgu z zaburzeniami pamięci.

 
JAKIE SĄ PRZYCZYNY NIEDOCUKRZENIA?

Przyczyną niedocukrzenia jest aktualny nadmiar insuliny, która powoduje tak szybką ucieczkę glukozy z krwi do tkanek, że w pewnym momencie może jej brakować we krwi.

Nadmiar insuliny mogą spowodować błędy przy jej wstrzykiwaniu:

  • - omyłkowo nabrano za dużo insuliny do strzykawki
  • - nieprawidłowo ustalona, za duża dawka

Do niedocukrzenia często prowadzą błędy w odżywianiu się pacjenta:

  • - pacjent nie spożył posiłku po wstrzyknięciu sobie insuliny
  • - posiłek był zbyt mały
  • - przerwa między posiłkami była zbyt duża

Przyczyną niedocukrzenia może być również sytuacja, w której organizm zużywa więcej glukozy niż zwykle. Dzieje się tak podczas aktywności fizycznej.


JAK POSTĘPOWAĆ PRZY OBJAWACH NIEDOCUKRZENIA?

  • przy łagodnych objawach należy spożyć dodatkowy posiłek zawierający węglowodany i białko
  • przy silniejszych objawach należy wypić szklankę osłodzonej (2-3 łyż. cukru) herbaty, a następnie dodatkowy posiłek
  • jeżeli chory straci przytomność należy natychmiast wezwać Pogotowie Ratunkowe
  • rodzina pacjenta może wstrzyknąć domięśniowo glukagon

Opracowała: Edyta Lutowska (na podst. książki dr n. med. Mariusza Tracza)

Dieta w cukrzycy

W diecie cukrzycy najważniejsze jest zdrowe odżywianie. Podstawową zasadą tego odżywiania jest zmniejszenie ilości spożywanych pokarmów. Jeśli osoba jest otyła to powinna stracić w ciągu roku co najmniej 10 % ze swojej wagi, natomiast szczupła nie powinna w tym okresie przytyć.
Należy spożywać mniejsze ilości pokarmów, wybierać produkty zawierające dużo włókien roślinnych, zamiast tłuszczów zwierzęcych spożywać oleje roślinne, zaprzestać palenia papierosów.
Zalecenia żywieniowe zależą nie tylko od rodzaju stwierdzanych zaburzeń metabolicznych, ale także od wagi ciała, wysokości ciśnienia tętniczego, wieku oraz od aktywności fizycznej.
Osoba leżąca spożywać powinna niewielkie ilości pożywienia, około 1000-1200 kcal\dobę.
Nieco więcej potrzebuje osoba mająca umiarkowaną aktywność fizyczną, natomiast osoba z dużą aktywnością fizyczną potrzebuje dwa razy więcej.
Należy wybierać produkty z dużą ilością węglowodanów złożonych, bogatych w błonnik.
Zawarte są one przede wszystkim w otrębach pszennych, razowym pieczywie. Błonnik występuje również w brązowym ryżu, w ziemniakach gotowanych w mundurkach, w kapuście i selerze. Duża zawartość błonnika zwiększa objętość pokarmów powodując nasycenie. Ważne są również warzywa, zielona sałata, kapusta, ogórki, pomidory, cebula, rzodkiewki lub pory są bardzo nisko kaloryczne, więc mogą być spożywane praktycznie bez ograniczeń. Natomiast groch, fasola, soczewica, ziemniaki, marchew i rzepa zawierają znaczne ilości węglowodanów.
Owoce stanowią niezbędny składnik zdrowego żywienia. Zawierają jednak spore ilości łatwo wchłaniających się węglowodanów, które szybko prowadzą do wzrostu poziomów cukru we krwi. Równoczesna obecność w posiłku innych pokarmów opóźnia bowiem wchłanianie z przewodu pokarmowego cukru pochodzącego z owoców.
Osobom z typem 2 cukrzycy szczególnie poleca się spożywanie produktów sojowych. Zawierają one zarówno błonnik, jak i odpowiednie ilości białka. Wafle sojowe, kotlety sojowe, mleko sojowe są już dzisiaj łatwo dostępne oraz stosunkowo tanie.
Wybór produktów mięsnych ograniczać należy do różnego rodzaju chudego mięsa.
Zaleca się kurczaki, indyki i cielęcinę. Dobrym wyborem są również ryby.
Zasadą zdrowego żywienia jest spożywanie produktów niskotłuszczowych, takich jak mleko 1-2%, odtłuszczone jogurty i chude sery. Nie należy solić pokarmów.

Zarówno u osób w stanie przedcukrzycowym jak i u chorych na cukrzycę, obowiązuje bezwzględny zakaz palenia papierosów i picia alkoholu. Nikotyna m.in. zwęża naczynia krwionośne. Pogłębia więc istotnie zmiany naczyniowe wywołane przez cukrzycę.

Opracowała Edyta Lutowska na podst. poradnika dla pacjentów ”Cukrzyca typu 2” prof.dr hab. med. Bogny Wierusz-Wysockiej.